Popyt na mieszkania był ciągle i ciągle bywało ich na rynku za mało. Niby budownictwo rozwijało się w szalonym tempie, budowano ogromne, wielopiętrowe bloki- sypialnie ale wciąż było ich za mało, cały czas nie były na wolnym rynku dla wszystkich. Młodzi ludzie na progu samodzielnego życia coraz częściej dążą do samodzielności niekoniecznie dopiero po założeniu rodziny. Są samodzielni i na model zachodni wcześniej rozpoczynają karierę zawodową i równolegle się kształcą i studiują, chcą być więc samodzielni. Pewniej i bez obaw opuszczają rodzinne miejsca niż ich rodzice, którzy pozornie stawali się samodzielni się uciekając do większych miast na studia, ale tylko nieliczni pracowali a reszta dość długo dążyli do domów po rozpoczęciu kariery zawodowej. Nieliczni po osiągnięciu bardzo uniwersalnych zawodów jak nauczyciel, lekarz, weterynarz, mogli powrócić z wypracowaną pozycją w rodzinne miejsca tam mogli liczyć na pomoc rodziny, dla przykładu w postaci miejsca pod budowę domu na ojcowiźnie. Młodzież bywa bardzo dobrze poinformowana w realiach obowiązujących na rynku nieruchomości. Zdają sobie sprawę, że na tym rynku może być ciągły rozwój. Ludzie przeważnie o określonej pozycji będą dążyć do poprawy swoich warunków lokalowych na wygodniejsze lepsze.